Metodyka projektu

Jak oceniamy malownicze trasy samochodowe

Nie wystarczy, że droga leży w pięknym regionie. Oceniamy to, co można zobaczyć i przeżyć podczas przejazdu, a każdą tezę oddzielamy od wniosku i od informacji, która nadal wymaga sprawdzenia.

Sześć wspólnych kryteriów

Każdą trasę oceniamy w skali 1–5 według tych samych kotwic. Krajobraz ma najwyższą wagę, zgodnie z zasadą: krajobraz przed ruchem i szybkością.

KodKryteriumWaga
K1Krajobraz widoczny z trasyJakość, kompozycja, otwartość i ciągłość widoków faktycznie dostępnych podczas jazdy.30%
K2Regionalna tożsamość i znaczenieCzy przejazd pokazuje charakterystyczne cechy miejsca i tworzy spójną opowieść o regionie.20%
K3Doświadczenie jazdy i forma sekwencyjnaRytm drogi, relacja z topografią, przejścia między krajobrazami oraz obciążenie ruchem.20%
K4Jakość i różnorodność postojówLegalne, bezpieczne i sensownie rozmieszczone miejsca, które pogłębiają doświadczenie trasy.15%
K5Dostępność i logistykaPewność przebiegu, nawierzchni, dostępu, długości oraz możliwość przejazdu zwykłym samochodem.10%
K6Bezpieczeństwo i sezonowośćZamknięcia, remonty, ryzyka pogodowe i inne ograniczenia wymagające sprawdzenia.5%

Jak powstaje wynik

Obecny model używa wzoru: R = 6 × K1 + 4 × K2 + 4 × K3 + 3 × K4 + 2 × K5 + K6. Przy ocenach 1–5 daje to praktyczny zakres 20–100 punktów.

Wynik nie jest obietnicą idealnej wycieczki. Porządkuje dowody według wspólnej rubryki, dzięki czemu można porównywać trasy o różnym charakterze bez nagradzania samej popularności miejsca.

Fakty, wnioski i niewiadome

Każdy opublikowany profil pokazuje trzy osobne zbiory:

  • potwierdzone fakty — informacje wspierane przez wskazane źródła;
  • wnioski z oceny — interpretacje wynikające z rubryki;
  • rzeczy do sprawdzenia — luki i dane zmienne w czasie.

Ocena korzysta z co najmniej trzech niezależnych źródeł. Źródła drogowe i mapowe potwierdzają inne elementy niż przewodniki, parki czy samorządy, dlatego nie traktujemy ich zamiennie.

Kiedy profil trasy nie powstaje

Nie publikujemy indeksowalnej strony trasy bez potwierdzonej geometrii drogowej. Poprawny plik z linią nie wystarcza: przebieg musi odpowiadać ocenianemu wariantowi, prowadzić po publicznych drogach i domykać pętlę, jeśli trasa została opisana jako pętla.

Brak pewności oznacza brak profilu — nie przybliżone współrzędne. Kandydat pozostaje w katalogu województwa ze statusem „przebieg wymaga weryfikacji”.